کعبه ی عشق

با یـاد تـو و نـکـهـت ایـن عـشـق دل انـگـیـز

امـشـب بـه تـن ظـلـمت خـود سـبــز کشیدم

چشـمـم به رهـت مـنـتـظـر و دل به هـوایـت

در آیـیـنـه ی دل ، رخ دلــجــوی تــو دیـدم

بـس خـیـره شـدم بـر رخ تـو از پس این قاب

بـنـد ، عـاقـبـت از زلــف سـیـاه تـو کـشـیدم

در خـرمن مـوهـای تو گـم شد دلم ، افسوس

چـنـگـی زدم و نـغـمـه ی وصـلـی نـشـنـیـدم

گـیـسـوی بـلند تـو بـلند از شـب یلــداسـت

ای نـاب تـریـن واژه ی هـر صـبـح سـپـیـدم

هـرچـند شـدم شـهـره به رسـوایی این عشق

دم بـسـتـه و غــیـر از تـو و تـو ، هیچ ندیدم

تو کعبه ی عشقی و من از هجر تو عمریست

مـشـغـول طــواف تــو در احـــرامِ سـفـیدم

بــرگــیـر قــرار ای دلِ «نــاکــام » که شاید

بــاز آیـد و پـایـان نـهـد ایـن عـمـرِ عَـنیدم